Er zijn nu wat nieuwere middelen op de markt en daar zien we eigenlijk dat buiten dat zij de ontstekingen ook remmen dat daar ook een gunstig effect wordt gezien op het tegengaan van het verlies van hersenweefsel. En dat geeft weer hele mooie opties om te zien of die cognitieve klachten worden tegengegaan. Dus dat zijn ontwikkelingen die heel gunstig zijn voor het veld en daarnaast, waar ik zelf me de komende jaren mee bezig ga houden is: buiten deze medicatie, zijn er ook andere dingen die we kunnen doen om die cognitieve klachten tegen te gaan? En dan denk ik met name aan, kunnen we mensen bepaalde trainingen aanbieden? Cognitieve training in de vorm van een computertaak bijvoorbeeld, wat er toe leidt dat een functie bij mensen, als het al afwijkend is, dat die functie weer wordt teruggewonnen. Of kunnen we bij patiënten die nog geen klachten hebben, kunnen we daar voorkomen dat ze ziek worden of die klachten krijgen? En wat we dan eigenlijk proberen te doen is aan twee kanten te werken: aan de ene kant heb je de medicatie maar aan de andere kant ga je ook op zoek naar andere manieren om dat brein als het ware toch een soort reserve.

multiple sclerose behandeling
Multiple Sclerose : Uitleg, oorzaak

ontstekingen worden wel goed geremd maar toch komen er meer klachten bij, dus gaan ze toch een stukje achteruit, leveren een stukje. En waar dat eigenlijk door lijkt te komen is dat neurodegeneratieve proces, die atrofie, die gaat wel gewoon door. De huidige standaard medicatie remt dat eigenlijk niet of niet voldoende.

Daar zien we eigenlijk dat daar van alles ook misgaat en dat hangt goed samen met die cognitieve klachten. Als we deze resultaten verder bekijken en kijken hoe dat nu samenwerkt met neurodegeneratie en atrofie. Dat is een en hetzelfde proces. Atrofie is het verlies aan hersenweefsel, in de volksmond ook wel hersenkrimp genoemd. Dan zien we eigenlijk dat op het moment dat de hersenen kleiner worden dat zie je in de witte stof, dat zie je ook in de grijze stof en dat zie je ook in specifieke structuren. Dus in allerlei gebieden is er verlies van weefsel. En wat de literatuur eigenlijk laat zien is dat er met name het verlies in die grijze stof, dus in de buitenste laag van de hersenen en de diepste kernen. Als daar verlies van weefsel optreedt is dat een goede voorspeller voor het aanwezig zijn van cognitieve problemen bij mensen met. De behandeling van multiple sclerose: medicatie en verder. De huidige behandeling van ms bestaat vooral uit het tegengaan van die ontstekingen.

multiple sclerose behandeling
Multiple sclerose - wikipedia

Multiple sclerose : oorzaken, symptomen en behandeling


In dit interview vertelt neurowetenschapper Hanneke hulst over multiple sclerose, de cognitieve klachten die het met zich meebrengt en de bijbehorende behandeling. Video transcriptie, ik ben Hanneke hulst, ik ben neurowetenschapper aan het vu polyarteritis medisch Centrum Amsterdam en ik doe onderzoek naar de ziekte multiple sclerose. Ms, multiple sclerose zoals we dat kennen, is eigenlijk een ziekte van het centrale zenuwstelsel, dus dat zijn de hersenen en het ruggenmerg. En wat we eigenlijk kennen bij deze ziekte is dat daar ontstekingen ontstaan. Met name in de witte stof van de hersenen zien we dat er ontstekingen / littekens worden gevormd die eigenlijk alles verstoren en leiden tot een heel scala aan symptomen: problemen met lopen, problemen met zien. Een van de weinige dingen die we eigenlijk veel minder goed snappen of waar we pas sinds kort wat meer over weten is dat ook cognitieve klachten, dus problemen met geheugen, aandacht en concentratie, bij deze ziekte een hele grote rol spelen. En wat daar dan eigenlijk bij komt is dat je ziet dat niet zozeer die littekens een rol spelen maar eigenlijk afwijkingen in de grijze stof, dus de buitenste laag in de hersenen. En diep in de hersenen zitten grijzestofstructuren, dat is ook waar onze zenuwcelkernen zich bevinden.

Multiple Sclerose : symptomen


Het beloop van de ziekte kan sterk variëren: over het beloop zijn verder alleen statistische uitspraken te doen die voor een individuele patiënt zeer weinig voorspellende waarde hebben. De gemiddelde levensverwachting is door het chronische beloop echter maar weinig verkort. 11 Een aanzienlijk percentage van de patiënten is ook na 20 jaar nog niet rolstoelafhankelijk; andere zijn na 5 jaar geheel op hulp van anderen aangewezen. In 1996 heeft het "United States National Multiple Sclerosis Society" een standaard ontwikkeld, waarin 4 beloopsvormen beschreven worden: relapsing remitting (RR) secundair progressief (SP) primair progressief (PP) progressive relapsing (PR). Daarnaast wordt vaak ook de milde, of "benigne ms-vorm genoemd. Een enkele aanval die wel alle typische ms-symptomen heeft, maar die verder op zichzelf staat, wordt vaak aangeduid met cis, oftewel clinically isolated syndrome. Pathofysiologie bewerken In de eerste fase van de ziekte zijn de klinische verschijnselen het gevolg van gehele of gedeeltelijke blokkade van de impulsgeleiding door demyelinisatie ter plaatse van de laesies. In latere fasen worden de klinische verschijnselen ook voor een groot deel veroorzaakt door het optreden van axonale beschadiging. De ziekte wordt gekarakteriseerd door het optreden van verschijnselen die enerzijds berusten op de aandoening van meerdere van elkaar gescheiden lokalisaties in het centrale zenuwstelsel (multipel in plaats) en anderzijds door plotselinge verslechteringen gevolgd door spontane verbeteringen dan wel door geleidelijke progressie (multipel in tijd).

multiple sclerose behandeling
Multiple sclerose (MS)

Waarschijnlijk treedt ms ook subklinisch 5 tot 10 keer zo vaak op als klinisch waarneembare ziekte-activiteit. 10 Het al dan niet optreden van klinische verschijnselen wordt voornamelijk bepaald door de plaats en het volume van de laesies. Bij niet-typische mri-afwijkingen kan liquordiagnostiek een rol spelen; dit wordt ook altijd aanbevolen bij een primair progressief ziekteverloop. Onderzoek van de liquor cerebrospinalis toont bij ongeveer 90 van de ms-patiënten afwijkingen. Het aantal cellen in de liquor is licht verhoogd, met name lymfocyten en plasmacellen. Tevens is het Igg verhoogd; door vergelijking van serum- en liquoralbumine en de serum- en liquor-Igg kan een index berekend worden als maat voor het binnen het czs aangemaakt IgG.

Deze index is bij ms verhoogd. Voor de komst van de mri-scan werd veel gebruikgemaakt van geëvoceerde potentialen. Vooral met de visuele vorm hiervan kunnen veel subklinische laesies, in dit geval van de oogzenuw, worden aangetoond. Bij ongeveer 90 van de patiënten kan zo een stoornis in de impulsgeleiding worden aangetoond. Belangrijk voor de diagnose is dat de klachten en afwijkingen niet door een andere oorzaak kunnen worden verklaard: aanvullend onderzoek voor uitsluiting is van belang. Zenuwontstekingen door vitaminegebrek (m.n. B12 infecties zoals ziekte van Lyme en de vrij onbekende cure conversiestoornis moeten als oorzaak worden uitgesloten.

Website over leven met


1 veel voorkomende klachten bewerken de klachten verschillen per persoon en vrijwel geen enkele patiënt heeft last van alle klachten. Deze zijn allemaal uitingen van neurologische uitval die ook door andere oorzaken kunnen optreden; de diagnose kan dan ook meestal niet gesteld worden door het vórkomen van deze klachten, maar door het typische beloop, waarbij nu eens hier, dan eens daar een probleem ontstaat,. Bekende klachten bij ms zijn: Een open mri-scan de diagnose van ms is in veel gevallen lastig. De actuele criteria voor het stellen van een diagnose zijn de McDonald criteria hierbij wordt gekeken naar het patroon van de klachten: deze dienen zich in minstens twee episoden te hebben voorgedaan (relapsing-remitting) of moeten gedurende minstens een half jaar progressief zijn geweest. Daarnaast wordt gebruikgemaakt van een mri scan, alsook van een lumbale punctie waarbij hersenvocht afgenomen wordt.

Het tijdens de lumbaal punctie afgenomen hersenvocht wordt onderzocht op de voor ms typische oligoclonale banden in de liquor. De mri is het belangrijkste aanvullend onderzoek: indien het op grond van klachten en klinische verschijnselen niet mogelijk is om dissociatie in plaats en tijd aan te tonen, kan dit gebeuren met behulp van mri. Bij 95 van de patiënten kunnen meerdere laesies (afwijkende plekken) worden aangetoond, meestal rond de ventrikels (periventriculair) en in het corpus callosum. 9 ook laesies in de hersenstam, de kleine hersenen en het ruggenmerg kunnen goed worden aangetoond. De sensitiviteit voor het aantonen van laesies in de nervus opticus ( oogzenuw ) is duidelijk lager. Door het intraveneus toegediende contrastmiddel gadolinium kan een onderscheid gemaakt worden tussen recent ontstane, actieve laesies en oude, inactieve laesies. Ter plaatse van zich nieuw ontwikkelende laesies blijkt namelijk de bloed-hersenbarrière verbroken te zijn, hetgeen leidt tot een aankleuring door het contrastmiddel ter plekke.

Multiple Sclerose (MS) Vereniging

5 ms is niet erfelijk, maar een familielid van een patiënt heeft wel een iets hogere kans de ziekte ook te krijgen. 6 Verschillende studies tonen aan dat sommige genen - de susceptibility genes - een verhoogde gevoeligheid voor de ziekte veroorzaken. Recent zijn 29 nieuwe gentypes gevonden die geassocieerd zijn met een hoger risico. Daardoor is de lijst met risicogenen sterk uitgebreid tot 52 genen. Veel van die genen spelen een sleutelrol in het immuunsysteem, met name het Major histocompatibility complex, dat een cruciale rol speelt in het cellulaire immuunsysteem (bij het aanbieden van antigeen aan T-cellen massage ) en bij auto-immuniteit. De helft van de risicogenen wordt ook gevonden in ten minste én andere auto-immuunziekte. Twee van de gevonden genen zijn bij de vitamine d -stofwisseling betrokken.

multiple sclerose behandeling
Multiple sclerose (ms - of multipele

Multiple sclerose - wat zijn de eerste

In welk stadium axonenverlies optreedt wordt onderzocht, waarschijnlijk treedt dit al vrij vroeg. De precieze oorzaak van de ziekte is onbekend, maar algemeen wordt aangenomen dat ms ontstaat door een samenspel van genetische en omgevingsfactoren. Genetische en omgevingsfactoren zouden even belangrijk zijn bij het bepalen wie ms krijgt en wie niet. 1 Sommigen denken dat het ontstaan van ms te maken kan hebben met een late abnormale reactie op een in de vroege jeugd opgelopen virusinfectie. Hiervoor zijn echter geen lumbar andere bewijzen gevonden. 3 ook zijn er aanhangers van de hypothese dat een hoge mate van hygiëne verantwoordelijk is voor de bevattelijkheid voor ziektes als. 4 In de medische literatuur en media zijn berichten verschenen dat hpv-vaccinaties zouden zorgen voor een verhoogde kans. Uit een groot onderzoek dat gepubliceerd werd in het journal of the American Medical Association, bleek geen verband tussen een hpv-vaccinatie en een verhoogd risico. In de studie werden 4 miljoen vrouwen en meisjes van tussen de 10 en 44 jaar onderzocht, waarvan er 800.000 een hpv-vaccinaties hadden ontvangen.


Benelux is de prevalentie 1 op 1000, in, schotland haast 1 op 500. Over het algemeen ligt het aantal ms-patiënten tussen 2 en 150 per 100 000 inwoners. 2, ms komt niet cervical of nauwelijks voor in landen dichter bij de evenaar. Mensen uit noordelijke landen die als klein kind naar een warm land verhuizen hebben een lager risico de ziekte te krijgen dan hun leeftijdgenoten die zijn achtergebleven; verhuist men echter na de puberteit dan is dit verschil niet meer aantoonbaar. Beeld en vermoedelijke oorzaken bewerken, multiple sclerose is waarschijnlijk een auto-immuunaandoening, 1 dat wil zeggen dat het immuunsysteem eigen weefsel beschadigt, in dit geval het myeline en de axonen van het centraal zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg). Er is nog veel onbekend over het precieze mechanisme. Vast staat dat macrofagen het myeline beschadigen, dat er in de loop der tijd verval optreedt van de oligodendrocyten (myeline producerende cellen) en van axonen. Tijdens een aanval van ms (Schub of relapse in de literatuur) treedt er een invasie op van lymfocyten in het brein vanuit kleine bloedvaten, vaak venulen. Er komt cytokineproductie op gang, geactiveerde microglia ( astrocyten ) presenteert een nog onbekend antigen, er volgt nog meer cytokineproductie en uiteindelijk vorming van macrofagen die het myeline beschadigen.

Spreekuurthuis multiple _ sclerose)

Multiple sclerose of multipele sclerose, meestal afgekort tot, ms, is een aandoening van het centrale zenuwstelsel en waarschijnlijk een auto-immuunaandoening. 1, de ziekte wordt getypeerd door de aantasting van de myelineschede van de zenuwvezels in een willekeurig aandoend patroon door afweercellen van het immuunsysteem. De myelineschede is een impulsgeleidende laag rondom de zenuwuitlopers, meer opgezwollen bepaald de axonen. Zonder deze is de impulsgeleiding in de zenuw gestoord, waardoor bij de patiënt neurologische stoornissen zoals krachtvermindering kunnen ontstaan. Inhoud, daly voor ms per 100.000 inwoners in 2004. Multiple sclerose komt vaak voor onder jongvolwassenen, bij vrouwen meer dan bij mannen. De frequentie waarin de ziekte voorkomt verschilt per land en bevolkingsgroep.

Multiple sclerose behandeling
Rated 4/5 based on 595 reviews